40 jaar Surinaamse beeldende kunst: verslag

IPO_SPUI25_151119_161_IMG_8260_resize
Vlnr: Paul Faber, Tammo Schuringa, Remy Jungerman en Jelle Bouwhuis

Een zaal vol belangstellenden en een gevarieerd panel gingen met elkaar in discussie onder bezielende leiding van Jerry Straub.

Het panel bestond uit:

  • Jelle Bouwhuis – Stedelijk museum/SMBA
  • Paul Faber – tentoonstellingsmaker/publicist,
  • Remy Jungerman – beeldend kunstenaar,
  • Bart Krieger – kunstadviseur/publicist) en
  • Tammo Schuringa – Rietveld Academie.
  • Tanja Jadnanansing moest verstek laten gaan ivm voorbereidingen voor een debat in de Tweede Kamer.

1997: twintig jaar beeldende Surinaamse kunst

In 1997 was in het Stedelijk Museum Amsterdam de tentoonstelling ‘Twintig jaar beeldende kunst in Suriname’ te zien ter viering van de twintigste verjaardag van de Surinaamse onafhankelijkheid. De oorspronkelijk samenstellers Chandra Binnendijk en Paul Faber boden hiermee een uitgebreid overzicht van de Surinaamse beeldende kunst. Sindsdien hebben veel kunstenaars en kunstenaarsinitiatieven zich geroerd met een veelheid aan publicaties en solo-, en groepstentoonstellingen als resultaat. Ondanks deze voorgeschiedenis is anno 2015 Surinaamse kunst relatief onbekend.

Uit de discussie kwamen een paar nieuwe vragen en behoeftes naar voren:

Vragen

Moet Surinaamse kunst wel in een nauw kader bekeken worden of moet een ruimere jas gevonden worden: bijvoorbeeld Caraïbische kunst of Afrikaanse kunst en diaspora?
Waarom organiseert een particulier een dergelijk initiatief en laten (gevestigde) kunstinstellingen deze kans liggen. Als dit niet gebeurt zal het alternatieve circuit zich in de schaduw verder ontwikkelen en groeien. Deze nieuwe ontwikkelingen zullen voorbij gaan aan de kunstinstellingen met oogkleppen op. En wellicht zullen ze ook een deel van hun publieksbereik moeten missen.

Behoeften

Een aantal kunstenaars is doorgebroken en plaveit de weg voor anderen. Toch kunnen deze kunstenaars zich zichtbaarder maken als ze meer hun krachten bundelen.

Kunstenaars kunnen zich zichtbaarder maken als ze meer hun krachten bundelen

Het veld mist belangrijke schakels in de keten van de beeldende kunstwereld zoals kunsthistorici, verzamelaars, promotors, een museum voor ‘zwarte’ hedendaagse kunst en journalisten/media.

IPO_SPUI25_151119_108_DSC_3685_resize
Kunstenares Iris Kensmil met Bart Krieger

Een ander gemis is continuïteit. Nu met de 40 jarige onafhankelijkheid hebben de topkunstenaars allemaal een solotentoonstelling gehad, maar wat gebeurt er volgend jaar? Is er dan nog aanleiding om ruimte te geven aan deze en volgende generaties kunstenaars En: via welk platform wordt de discussie over Surinaamse/Caraïbische kunst gevoerd?

Lees het allemaal na in Verslag 40 jaar Surinaamse beeldende kunst gemaakt door Anne Reenders.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s